Silencio, amor

Y hoy un poquito de poesía...

Silencio, silencio Amor

que me criban os silencios

que ti deixas lapidados de misterio

e a mirada perdida noutra parte.

Silencio, silencio Amor que xa me mata

a soidade coas miserias

por non te ter máis ca no soño

das noites que te chaman.

Silencio, Amor, silencio, que me afogo

nas bágoas vertidas polos outros.

Silencio, que me aman as verdades

berradas no silencio desas lúas.

Silencio, Amor, silencio

martelando coas frases a medias

e os entreditos balbucientes

que murmuran en silencio o seu temor.

Silencio, silencio Amor,

que quero amarte.

Silencio, Amor, silencio,

que me criban os silencios

a soidade coas miserias,

nas bágoas vertidas polos outros,

martelando coas frases a medias.

Silencio, Amor, silencio,

que quero amarte.

Carmen Carballo